Levend Water
Categorie lijst
Levend Water!

 

   

Meer van Beloved Daughter:

    Adonai

    Anointed Garden

    Anointed Place

       Daughter of the King

     Een Afgesloten Hof

    Eternity

      God's Rose Garden

   Hiding Place

    Hof van Eden

     Holy of Holies

  King of Kings

  Levend Water

Planet Earth

   Prayer Garden

    Psalms of David

   Rose Garden

    Royal Garden

Salvation 

   Secret Garden

Secret Place

    Song of Solomon

    Stille Plaats

  The Cross 

    Toevluchtsoord

    Worship the King

 

 

 

 

 

Dorst

Vandaag draai ik het om. Ik begin niet met een bijbeltekst in deze overdenking, maar ik begin met het dagelijkse leven, de feiten: Wat is dorst? Wat is water? Van daaruit kijk ik naar de spirituele gevolgen van dorst en water voor het leven. I: De feiten Dorst blijkt – na onderzoek - een waarschuwingssignaal van het lichaam. Een rood lampje dat zegt: “Er is een vochttekort ontstaan. Er is vocht nodig!” Wanneer je ongeveer 2 procent vocht verloren hebt, krijg je dorst. Maar .... als je dorst hebt, dan is het eigenlijk al te laat. Je lichaam heeft dan al te weinig water om optimaal te kunnen functioneren. Je wordt moe, je prestatievermogen daalt en je kunt zelfs hoofdpijn krijgen! Wanneer je dan water drinkt zul je je weer een stuk beter voelen. Drinken is dus heel belangrijk en dorst moet je vermijden. Functie van water Water speelt een belangrijke rol bij: o             de temperatuursregeling van ons lichaam. (Water neemt warmte op en voert het door te zweten af, waardoor bij het zweten de lichaamstemperatuur onafgebroken op 37ºC wordt gehouden.) o             de hydratatie van de huid, want een droge huid heeft een verstoorde natuurlijke huidbarrière, die de huid weert tegen bacteriën, schimmels, irriterende stoffen en stoffen die allergieën veroorzaken (allergenen). De droge huid is gevoelig, ruw, snel geïrriteerd en vormt kloven. o             de ontgifting en reiniging van het organisme, door de eliminatie van afvalstoffen in de urine en de werking van de nieren te bevorderen. o             het afvoeren van verteerd voedsel door de darmen. o             het vervoer van vitamines en mineralen. o             het smeren van de oogleden. o             het stimuleren van de sportieve prestaties, het concentratievermogen enz. (Water regelt de "osmotische druk" in en buiten de cellen. Wanneer door watergebrek de stofconcentratie in en buiten de cellen te hoog wordt, dan blokkeert dit systeem en het is mogelijk dat op dan spierkrampen het signaal zijn van dit onevenwicht.) Kortom: Water is één van de meest belangrijke stoffen voor ons lichaam. Water vervult de functie van: o             bouwstof, o             transportmiddel, o             oplosmiddel en o             koelmiddel van ons lichaam. Niets leeft zonder de hulp van water. Men weet ondertussen dat ons lichaam voor 2/3 uit water bestaat en dat er in een dag 2000 liter water door de nieren vloeien en 1400 liter door de hersens. Als bevestiging van deze opsomming weten we dat je dertig tot veertig dagen kan overleven zonder voedsel, maar slechts enkele dagen (hooguit 3) zonder WATER. Andere waterfeitjes We verliezen dagelijks wel 2,5 tot 3 liter water uit ons lichaam. Dit gebeurt via de longen in de vorm van waterdamp, tijdens het spreken en ademen, alsook via de nieren en de huid in de vorm van zweet! De rest verlaat het lichaam via de darmen. Spieren en hersens bestaan voor 75% uit water, de lever slechts 69% het overschot vloeit door bloed en lymfeklieren. Watertekort Vanaf een tekort van slechts 1 liter water in ons lichaam komen de eerste signalen te voorschijn. Elk orgaan reageert anders op watertekort. Slap, moe en hoofdpijn zijn de eerste alarmtekenen. Verdere signalen zijn geheugenstoornissen, allerhande pijnen. Bij watertekort krijgen de hersenen steeds voorrang op elk ander orgaan. Typische tekenen van watertekort zijn: o             Verstopping: de darminhoud zet zich vast. o             Reumatische artritis: watertekort tast de elastisch-heid van het lichaam aan. o             Ademnood. o             Hoofdpijn en migraine. o             Hoge bloeddruk, watertekort verdikt dus het bloed, met als gevolg een hartinfarct. o             Chronische vermoeidheid – stress. o             Kramp in de aderen opgebouwd door slechte doorbloeding. o             Overgewicht door het verwisselen van het dorstgevoel door een hongergevoel. o             Allergie en astma. o             Dementie.
Het gekke is dat wij het dorst gevoel vertalen met: honger. Als ons lichaam uitgedroogd is, dan zendt het namelijk dezelfde signalen uit als wanneer het honger heeft. Maar wij gaan dit hongergevoel – denkend dat we honger hebben – meestal beantwoorden met voedsel en daardoor verergeren wij – over het algemeen – het watertekort. Tekort opheffen – maar hoe? Helaas is niet elk vocht goed voor de dorst: ·               Koffie, zwarte thee zijn niet goed. Zij helpen alleen het watertekort in het lichaam te vergroten. Het is dus aan te bevelen een glas water bij uw koffie te drinken. ·               Zoete frisdranken hebben veel koolhydraten, suikers, onnatuurlijke aroma en kleurstoffen zijn calorierijk en verhogen het dorst gevoel. Hoe meer men ervan drinkt hoe meer dorst men krijgt. ·               Alcohol drijft vocht af. Als je alcohol drinkt, dan is het belangrijk om voor ieder glas alcohol minstens een glas water te drinken. Dit houdt het vochtniveau op peil en heeft nog een aangenaam gevolg: je hoofdpijn zal na een avondje stappen niet meer (of toch veel minder) voorkomen! En tot slot: teveel drinken is ook niet goed. Dan is er sprake van overhydratie, oftewel hyponatremia. Denk maar aan die Groningse student, die bijna bezweek toen hij begin juni dit jaar tijdens een ontgroeningritueel telkens een glas water moest drinken (na 6 liter water kreeg hij een zware epileptische aanval, waarna hij het bewustzijn helemaal verloor en pas een dag later op de Intensive Care wakker werd). Door te veel vocht in het lichaam ontstaat er een te laag natrium gehalte in het bloed, waardoor het vocht niet langer verwerkt kan worden. Dat gaat in de cellen zitten, zoals de hersencellen. Die kunnen gaan uitzetten met soms fatale gevolgen, zoals voor een 28-jarige hardloper aan de Boston marathon in 2002. Zij overleed aan water vergiftiging, een diagnose die pas maanden later werd gesteld. - * - * - * - En dan nu de spirituele invloed van dorst en water: (Vervolg zie Deel 2)

En dan nu de spirituele invloed van dorst en water: II: Levend water Het water dat Jezus geeft is net zo belangrijk voor ons geestelijke leven. Toen ik de feiten betreffende water tot mij had genomen, was ik ineens die vrouw uit Sichar, bij de fontein van Jacob, waar Jezus zat en vroeg om water. In Johannes 4 staat dan: “Jezus zei tegen haar: ‘Als u wist wat God wil geven, (…) zou u Hém erom vragen en dan zal Hij u levend water geven.’ (…) ‘Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen,’ zei Jezus, “maar wie het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.’ Of zoals Jezus het in Johannes 7 roept toen Hij in de tempel stond: “Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken! “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft,” zo zegt de Schrift.” Wat een ongelofelijk waardevolle schat wil Jezus ons geven. Want: Functie van Levend Water Water speelt een belangrijke rol ook in het geestelijke leven. Levend Water is: o             een reinigingsmiddel: Jezus reinigt ons van al onze zonden. Er is niets wat – wanneer wij dat aan Hem vragen – niet door Hem veranderd kan worden in jouw of mijn karakter, in ons doen en laten, in jouw en mijn zijn. o             een transportmiddel: Het Heilige Water heiligt ons, zodat onze zonden niet alleen vergeven zijn, maar we ze ook niet weer zullen doen. Het voert de zonden af en zorgt voor nieuwe aanwas. o             een oplosmiddel: Als dingen in het leven moeilijk gaan, dan zorgt het Levende Water ervoor dat we moeilijkheden kunnen aanpakken, omdat we weten dat God ons nabij is en jou en mij wijsheid zal geven als wij Hem er om vragen en bij de Bron komen om te drinken. Het Levende Water zorgt er niet voor dat wij geen problemen meer hebben, maar wel dat wij er op de juiste wijze mee om kunnen gaan. o             een bouwstof: Dit Levende Water doortrekt ons. Alles wat wij aan de voeten van de Here Jezus neerleggen, wordt door Hem gereinigd en door Hem weer opgebouwd naar Zijn plan. Wij worden een nieuwe mens. o             koelmiddel van ons lichaam: Als we oververhit raken in de woestijn, zorgt God voor water op deze droge plaats en kunnen we doorgaan. Levend Water en ons spirituele zijn Wist je dat in water alles lichter weegt dan op het land? Op het strand liep iemand met een loodzware rugzak. Deze rugzak was groter en zwaarder dan een gemiddelde schooltas van een middelbare scholier, die een 8-urige schooldag heeft. Hij moest hem meenemen. Maar toen hij dat ding probeerde mee te torsen, merkte hij dat het moeilijker was dan hij dacht! Een paar meter lukte het nog wel. Maar toen moest hij het opgeven. Het ding was gewoon te zwaar. Terwijl hij stond uit te blazen en een andere oplossing probeerde te bedenken, zag hij plotseling dat de vloed opkwam. Dat was het natuurlijk! In het water zou die rugzak bijna niets meer wegen. Dan zou zelfs een kind dat ding nog zonder veel moeite kunnen verplaatsen! En zo was het ook. Toen het water dichtbij was gekomen, sleepte hij de rugzak het water in en bracht hem zonder veel moeite naar de plaats waar hij moest zijn. Zo zullen in ons leven, als we omringt zijn door het Levende Water, de moeilijke dingen ook lichter zijn, dan we zouden verwachten. En de dingen die we graag zouden willen doen, maar die ons onmogelijk lijken, worden ook een stuk lichter! Watertekort Wij hebben in dit leven standaard dorst, omdat er water te kort is door de zonde. Weinig mensen zijn gelukkig met wie ze zijn. Veel mensen zijn hartstochtelijk op zoek naar vervulling van iets, waar hun ziel naar verlangd. We hebben dorst.
Of zoals Henri Nouwen dat zegt: “Het geraas van al die stemmen die ons in het moderne leven dagelijks, onophoudelijk toeroepen: “Je voldoet niet aan de eisen, je bent lelijk, je bent waardeloos, je stelt niets voor, je bent volstrekt overbodig, tenzij je kunt bewijzen dat het niet zo is.” Als we gehoor hebben gegeven aan de stemmen die ons bestempelen als waardeloos en onbemind, dan trappen we in de val van de zelfafwij­zing en dan is het vervolgens heel verleidelijk om te streven naar succes, populariteit of macht en daarin de erkenning te zoeken die we missen.” We hebben dan een groot water tekort.
Voor het goed functioneren van onszelf, hebben wij voldoende water nodig, ook voor ons spirituele leven, en Jezus wil jou en mij dat water geven. Zodat alle organen ook door dit water gevoed en gezuiverd worden. Dat Levende Water wil ons reinigen van alle wonden die we ooit in ons leven hebben opgelopen. Jezus heeft aan het kruis dorst geleden (Johannes 19:28), zodat jij en ik nooit meer dorst zullen hebben en Hij ons toe kan roepen: “Laat wie dorst heeft bij Mij komen en drinken!” (Johannes 7: 37) Tekort opheffen – maar hoe? Wij denken meestal dat we honger voelen en gaan dan op zoek naar eten, waardoor we onverzadigd zijn omdat ons hongergevoel niet gestild wordt, omdat wij eigenlijk dorst hebben. Wij doen ons best om verzadigd te worden, doordat we zo graag gezien willen worden, gewaardeerd willen worden. Wij willen ervaren dat we meetellen en ook van belang zijn. Hoe kunnen wij leven zonder deze dingen? Dat lijkt het doel van het leven, maar aan dit alles ligt ten grondslag onze dorst naar God.
Niet elk vocht is goed voor de dorst. Wij drinken ons soms ongans aan zoete frisdranken of alcohol, omdat we denken dat het onze dorst lest. Maar we voelen ons daarna zo beroerd, maar we weten vaak niet waardoor dat komt: we moeten terug naar de bron. Ook al zeggen anderen dat het stoer is om zoete frisdranken of alcohol te drinken. Die dranken lessen onze dorst niet. Vaak komen we daar door schade en schande achter. Jeremia zegt dan: “Mij, de bron van levend water, hebben zij verlaten, om zichzelf bakken uit te houwen, gebroken bakken, die geen water houden.” (2:13) Het Levende Water is goed voor de dorst. Henri Nouwen zegt: “Het laat ons de stem horen van de Eeuwige die zegt: “Gij zijt mijn gelief­de; in U heb Ik mijn welbehagen”. Die stem is er altijd geweest, maar kennelijk luisteren wij liever naar die andere, veel luidere stemmen, die tot ons spreken: “Je moet eerst bewijzen dat je iets voorstelt. Doe iets belangrijks, iets opzienbarends, iets indrukwekkends, dan zul je de liefde verdienen waarnaar je zo verlangt.”” Dat is de zoete frisdrank, de alcohol, die voor even lijkt te verzadigen. Die er even voor lijkt te zorgen dat ik mijn rugzak kan torsen, maar hem alleen maar zwaarder maakt, omdat ik niet leef omringt door het Levende Water. Gevolgen - evenwicht Wanneer we van het Leven Water gedronken hebben, dan krijgen we op die plaatsen - waar anderen denken dat je dood zult gaan aan gebrek aan water – toch water, in overvloed en zullen we overleven en vrucht dragen!   Zoals Jesaja 58:11 zegt: “De HEER zal je voortdurend leiden, hij zal je verkwikken in dorre streken, hij maakt je botten sterk en krachtig. Je zult zijn als een goed bevloeide tuin, als een bron waarvan het water nooit opdroogt.” Loop eens door een goed bevloeide tuin. Je kijkt je ogen uit! Wat willen we nog meer voor ons leven, dan de stem horen die zegt “Gij zijt mijn gelief­de; in U heb Ik mijn welbehagen”. Wat willen we nog meer als wij Jesaja 48 lezen: Hij voert zijn volk door de woestijn, ze zullen geen dorst lijden; hij laat water voor hen stromen uit de rots, hij klieft een rots en het water gutst eruit. We krijgen zoveel water dat we weer kunnen uitdelen aan anderen. De Heilige Geest zal in ons werken, als een bron in ons die water opwelt, zodat wij het weer door kunnen geven. We moeten het zelfs doorgeven, want water dat stilstaat (omdat het niet doorgegeven wordt, zoals de Dode Zee) gaat stinken, maar water dat stroomt (omdat wij het door geven, zoals de Jordaan) zal vers blijven. En durf je dat niet goed? Ook dan wil God met Zijn Levend Water werken, zoals Jesaja 44 zegt: “Ik zal water uitgieten op dorstige grond, waterstromen over het droge land. Ik zal mijn geest uitgieten over je nazaten en mijn zegen over je telgen.” Als we dit water doorgeven, dan zijn we door Jezus’ Vader gezegend. Hij zal tegen hem of haar zeggen: “kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor je bestemd is. (…) Want ik had dorst en jullie gaven mij te drinken.” (Mattheüs 25: 35) De uitnodiging En dan is daar de uitnodiging voor jou en voor mij uit Openbaring 22: De Geest en de bruid zeggen: ‘Kom!’ Laat wie luistert zeggen: ‘Kom!’ Laat wie dorst heeft komen; laat wie dat wil vrij drinken van het water dat leven geeft. Zelfonderzoek Ik zal voortaan aan mijzelf vragen: Met welk water les ik mijn dorst? Waar ben ik nu zo druk mee bezig? Wat een dwaas zou ik zijn, als ik niet naar Jezus ging en dit water zou drinken… en de Heilige Geest zijn werk in mij zou laten doen.

@Dineke Sinke www.emmauspastoraal.nl





Reacties

 

 

"Gelijk een hinde die naar waterbeken smacht,

zo smacht mijn ziel naar U, o God.

Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God;

wanneer zal ik komen

en voor Gods aangezicht verschijnen?"

Psalm 42:2

Reacties

 

 

 

 

 

Dorst naar God

 

 

  Psalm 42:3

  1. Een onderwijzing, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van    Korach. 
  2. Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot U, o God!
  3. Mijn ziel dorst naar God, naar den levenden God; wanneer zal ik ingaan, en voor Gods aangezicht verschijnen?
  4. Mijn tranen zijn mij tot spijs dag en nacht; omdat zij den gansen dag tot mij zeggen: Waar is uw God?
  5. Ik gedenk daaraan, en stort mijn ziel uit in mij, omdat ik placht heen te gaan onder de schare, en met hen te treden naar Gods huis, met een stem van vreugdegezang en lof, onder de feesthoudende menigte.
  6. Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en zijt onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven voor de verlossingen Zijns    aangezichts.
  7. O mijn God! mijn ziel buigt zich neder in mij, daarom gedenk ik Uwer uit het land van de Jordaan, en Hermon, uit het klein gebergte.
  8. De afgrond roept tot den afgrond, bij het gedruis Uwer watergoten; al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan.
  9. Maar de HEERE zal des daags Zijn goedertierenheid gebieden, en des nachts zal Zijn lied bij mij zijn; het gebed tot den God mijns levens.
  10. Ik zal zeggen tot God: Mijn Steenrots! waarom vergeet Gij mij? Waarom ga ik in het zwart, vanwege des vijands onderdrukking?
  11. Met een doodsteek in mijn beenderen honen mij mijn wederpartijders, als zij den gansen dag tot mij zeggen: Waar is uw God?
  12. Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en wat zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven; Hij is de menigvuldige Verlossing mijns aangezichts, en mijn God.

Heb je ook dorst? Dorst naar God? Schreeuwt je hart het uit tot God. Versmacht je ziel van verlangen om in de voorhoven des Heeren te mogen zijn? Of smacht je naar het genot van de wereld? Waar dorst je naar in je leven. Dat is toch een eerlijke vraag? Ken je nou wat van dat verlangen van "Geef mij Jezus of ik sterf". Van dat verlangen naar God, dat verlangen naar die tere omgang met God. Heere, het maakt me niet uit welke weg ik moet gaan, als ik maar met u mag zijn. Heere, ik kan niet zonder U.

Daar gaat het in deze psalm over. We lezen hier een psalmdichter die niet meer kan opgaan naar Gods huis. En hij vergelijkt zich hierbij met een hert. De psalmberijming spreekt hier van een hert dat aan de jacht is ontkomen. En dat hert heeft dorst. Een hert dat op zoek is naar water. Heb jij wel eens dorst gehad? Echt dorst? Ik denk dat wij maar een klein beetje kunnen begrijpen wat dat er hier bedoeld wordt. Een dorst zoals hier wordt bedoeld is een dorst waarbij de dood heel dicht bij is. Dat hert dat komt bijna om van de dorst. Als er niet snel water komt, dan zal het hert sterven. Van zo'n dorst spreekt hier de psalmdichter. Hij heeft zo'n dorst naar God dat hij bijna het leven niet meer heeft. Wanneer, schreeuwt hij uit, zal ik ingaan en voor Gods aangezicht verschijnen?

Wat is er aan de hand met deze psalmdichter? De psalmmist is verbannen van de tempel en de eredienst. De meeste verklaarders schrijven deze psalm toe aan David ten tijde als hij voor zijn zoon Absalom op de vlucht was. Het heiligdom was voor hem onbereikbaar. Maar zou dat nu het belangrijkste geweest zijn voor hem? Ging het hem dan alleen maar om de instellingen van de Heere. Ging het hem om de eredienst alleen? Je komt zoveel van die mensen tegen bij wie het gaat om de kerkdienst op zichzelf. Het gaat dan niet zozeer om de God van de kerk, maar alleen om de sfeer en om een dominee. Het gaat dan eigenlijk meer om de sensatie dan om de werkelijke beleving van het geloof. 

Wat is jou intentie waarmee je naar de kerk gaat? Ga je nu werkelijk naar de kerk om God te ontmoeten onder Zijn Woord, of ga je om een dominee, of om de muziek. Er zijn tegenwoordig ook steeds meer kerken waar het er om gaat dat de mensen een soort 'kick' moeten voelen van sensatie of extase. Ze willen eigenlijk uit hun dak gaan met een godsdienstig sausje er over heen. Anderen hebben helemaal het verlangen niet om naar de kerk te gaan en doen het uit gewoonte. In steeds meer gemeenten is er nog maar één keer per zondag een dienst. De tweede dienst werd eigenlijk niet meer bezocht, dus waarom zou je die dienst dan nog houden?

Dat alles kon bij deze psalmdichter echt niet bestaan. Het ging hem niet om de kerkdienst op zichzelf en toch ook weer wel. Het ging hem om de dienst aan de levende God en dat kon ook niet buiten de feesthoudende menigte om. Dat was het eerste verlangen. Daar dorste hij ook naar. Hij dorst naar de omgang met de levende God. Alleen in Zijn nabijheid was er voor hem het leven. Maar we lezen ook dat hij bespot werd.

Die bespotting was het gevolg van zijn vlucht. En dan lijkt het erop dat bij de psalmmist de waaromvragen ook niet onbekend zijn. Als de vijanden lachen en roepen: "Waar is nu je God". Je vertrouwde toch op je God? Waar is hij nu dan?

Deze psalm is niet alleen de ervaring van de psalmmist. Deze psalm geeft ook de ervaring weer van Gods kinderen. De worsteling tussen vreugde en droefheid, teleurstelling en hoop. Herken je er iets van in je leven dat alles tegen lijkt te zijn. Alles lijkt zich tegen je te keren. Je vertrouwd op de Heere en toch gaat alles anders dan dat je had verwacht. Teleurstelling op teleurstelling. Vijandschap op vijandschap en al de hoop en al de verwachting in je leven wordt met bruut geweld de grond ingeslagen. Zo erg, dat als men tegen je zegt dat je op God moeten hopen, dat je niet anders kan antwoorden dan door te zeggen: "Ik wilde wel dat ik dat nog kon!"

Vervolgd door zijn eigen zoon gaat David door het leven. En het was ook nog zijn eigen schuld. Was het hem niet belooft na dat hij zijn zonde met Bathseba had bedreven? God had het oordeel hem aangezegd. En als ik nu naar David kijk, dan heeft hij inderdaad gezondigd. Maar dan moet ik nochthans zeggen dat hij heiliger is dan dat ik ben. En als hij dan nu al begint uit te roepen dat hij dorst naar God. Dan kan de angst mij wel om het hart slaan. Want beste lezer, jij en ik maken het er zelf naar dat God ons bestraffen moet, dat Hij ons dorstig moet maken.

Als God dat niet zou doen, dan zouden we het water van de wereld indrinken als zoete wijn. Maar God laat aan Zijn kinderen steeds meer zien dat het water van de wereld niet verzadigen kan. Hij geeft zijn kinderen de bespotting van de wereld zodat ze daar niet terecht kunnen. Zodra Gods kind aanklopt bij de wereld, dan komt de bespotting: "Je vertrouwd toch op God". Misschien dat alles wel tegen je lijkt te zijn. Misschien is er wel een ernstige ziekte in je gezin en zoek je hulp en kun je die niet krijgen. Je hebt toch een God die voor je zorgde toen het goed ging? Waarom doet Hij dit dan, waarom gaat Hij dan deze weg met je? 

Wat een bespotting en er is geen verzadiging te vinden in de wereld. Voel je de waaromvragen op komen? Waarom Heere? Waarom bent U, nu juist in deze moeilijkheden onzichtbaar? Heere, ik heb U nodig, ik kan niet verder zonder U! Ken je die dorst naar God? Heere, ik heb geen vrede voor mijn hart. Ik voel me als een hert dat aan de jacht is ontkomen. Heere, ik kom om!! Vriend, ik wil een antwoord van je. Waar dorst je naar? Waar zoek je je vrede, waar zoek je je rust? Kom, geef eens antwoord? Zoek je nog steeds je rust in de wereld. Schuif je de eeuwigheidzaken maar eindeloos voor je uit? Laat maar, dat komt straks wel. Ja, straks als het eindeloos te laat is.

Kun je nog zonder God leven? Is er nog steeds niet die nood in je hart dat je Jezus niet meer kunt missen. Schreeuwt je ziel nog steeds niet tot Jezus? Vorige week heb ik geprobeerd je aan te tonen dat er uit jou en uit mij geen goed voortkomt. Dat was misschien heel scherp, maar toch hoop ik dat het je aan het denken heeft gezet. Ik hoop dat je bent gaan inzien dat je met al je eigen vlees niet verder kunt. Je hebt een Verlosser nodig. Het is echt mijn bedoeling niet geweest om je de grond in te trappen, maar ik hoop zo dat je volkomen onmogelijkheid je doet uitroepen naar Christus. Ik hoop dat het je de afgelopen week zo vermoeid heeft gemaakt dat je nu versmacht naar het ware water. Roept je hart nu uit tot God? Jezus zegt dat Hij het levende water is en dat wie daarvan drinkt nimmermeer zal dorsten.

Al het afsnijdende werk dat er gebeurd heeft maar een doel, dat je gaat roepen tot God. En dan kan het zijn dat dit is omdat je na ontvangen genade dieper en meer op God moet leren vertrouwen. Maar het kan ook zo zijn dat je van je ongeloof bevrijdt moet worden. De Heere heeft er een doel mee om je op te jagen. De Heere wil je laten verlangen naar de overdaad die er bij Hem is. Psalm 36 laat ons iets zien van die volheid die er is bij de Heere. Zij worden dronken van de vettigheid Uws huizes; en Gij drenkt hen uit de beek Uwer wellusten. Want bij U is de fontein des levens; in Uw licht zien wij het licht.

Er ontstaat een zekerheid in het leven van een zoekende ziel. Bij U is de fontein. Daar moet ik zijn. Ik kan niet zonder die fontein, ja ik zal omkomen als ik niet uit die fontein zal drinken. De fontein van de wereld spuit een afgrijselijk brouwsel. Daarvan krijg ik alleen maar meer dorst. Net al met zout water, als je daarvan drinkt, krijg je steeds meer dorst totdat je er in omkomt. Bij U Heere is de levensbron!! 

En daar waar die conclusie getrokken wordt, daar waar die zekerheid begint te leven, daar ontstaat ook de hoop. Daar ontstaat een pleiten op Gods beloften. Dan kan het niet anders of een mens gaat zich vasthouden aan Gods beloften. Dan is er niets meer over waarin ik vrede kan vinden. Dan is er niets meer waardoor ik mijn dorst kan lessen dan bij Jezus alleen. Mijn zonden zijn te groot om ze weg te poetsen. Er is maar één mogelijkheid die overblijft: ik moet bij Jezus zijn. Daar is het leven, daar is het licht. Maar daar ontstaat onherroepelijk ook het verlangen. Dan wordt het waarom veranderd in wanneer. Daar waar het verlangen van je hart begint te branden dan vraag je je niet langer meer af waarom er die dorst is. Want dat heb je dan geleerd: eigen schuld, eigen schuld. Maar dan komt er een andere vraag die voortkomt uit het verlangen: Wanneer zal ik ingaan en voor Gods aangezicht verschijnen!

Dan zegt mijn hart: Heere ik kan niet anders dan tot U gaan, maar Heere wanneer mag ik dan die vrede vinden. Wanneer mag ik dan rust vinden in U. Ach, als je op jezelf ziet dan kan het nooit dat je vrede vindt. Maar dat 'wanneer' komt voort uit de hoop en de hoop komt voort uit het verlangen en de wetenschap dat je alleen nog maar bij Jezus redding kan vinden. Dan kan je niet meer wachten. Dan wordt het verlangen zo sterk en als Christus Zich dan laat zien, dan kun je met eerbied gesproken niet langer meer wachten, maar dan vlieg je Hem om Zijn nek. Want daar is het leven, daar is het Licht. Want in Uw Licht zien wij het Licht.

Er blijft dan zondags ook maar één verlangen over. Dan is de kerkgang iedere week weer het moment waar je naar uitziet. Niet om onder de preek te zitten om te keuren of de dominee wel alles goed zegt. Niet om in de kerk te zitten om te luisteren voor je buurman, maar met het grootste verlangen om met de feestvierende menigte de Heere te loven en te prijzen omdat Hij jou Zaligmaker is. Dan toch feestvieren? Toch de sensatie of de extase? Nee, maar feestvieren met allen die de verschijning van Christus hebben liefgekregen. Feestvieren met allen die die drinken uit de Bron des Levens. Dat is een feestvierende menigte waarin het feestvieren ligt in het volbrachte werk van Christus. Daar vertrouw ik op, in Hem alleen kan ik geloven dat ik zalig kan worden.

Ben je dan van je dorst af? Ach, in dit leven zijn er iedere keer weer tijden van dorst. Maar waar ligt dat aan? Ligt dat aan de bron. Ligt dat aan de Heere. Is Zijn overvloed een overvloed met een beperking. Zijn er tijden dat de bron niet voldoende water geeft? Nee, de tijden van dorst komen voort uit mijn verdorven vlees. Dat is dat vlees waar we het vorige keer uitgebreidt over hebben gehad. Dat is die oude mens die nooit iets goeds zal voortbrengen. Dat is dat verdorven vlees wat iedere keer weer ongeloof en zonde voortbrengt waardoor we weer dorst krijgen. Is dat de schuld van de Heere? Nee, dat is eigen schuld, maar waar de nieuwe mens in ons leeft, brengt dat een verlangen voort om nooit meer weg te willen bij de bron. Maar o ons oude vlees blijft ons opspelen in dit leven. En dan zijn er tijden dat je moet zeggen: "Ik heb geen deel aan Christus en ik zal nog omkomen" Maar hoop op God en ik zal Hem nog loven. De Heere alleen moet onze bron zijn. Maar wat moeten we zeggen dat we onze oren zo snel laten hangen naar die oude mens in ons. Wat een zegen dat de Heere je dan weer dorstig maakt. Dan moet je misschien wel op de vlucht omdat de duivel je aanklaagt. En toch dan zal het de ervaring van al Gods kinderen zijn dat ze weer mogen schuilen bij Christus en drinken mogen uit de Bron die nooit zal opdrogen.

Dan is het nog even en dan zal je nooit meer dorsten. Dan is het nog even en dan zal je eeuwig bij Hem mogen zijn. En daar is geen zonde en geen oude mens meer. Daar zal alles volkomen zuiver zijn. Nooit geen dorst meer, nooit geen twijfel meer.

Hoe is het nu met je dorst? Of heb je nog nooit dat verlangen gehad van vrede met God? Dan ben je arm, nameloos arm. Dan zal straks dat moment komen dat je werkelijk om zult komen van de dorst. Dan zul je straks de eeuwigheid moeten doorbrengen in die vlam die nooit meer zal uitgaan. Dan zul je versmachten van dorst en er zal geen druppel water zijn die je tong zal verkoelen. En dat terwijl Jezus je is verkondigd. En dat terwijl de Bron je is voorgehouden. In jouw is er niets, maar in Christus ligt de enige weg tot je behoud. Je kan je dorst wel lessen met het vergif van de wereld, maar het zal ten einde blijken dat het je dood zal zijn.

De duivel zal je laten zien hoe heerlijk dat water van de wereld is. En toch het is zout water. Ja, er is genoeg van maar het lest je dorst niet en het zal je ondergang betekenen. Er is maar ene bron die het leven geeft. En ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die geen vrede zoeken. Alle mensen zoeken vrede, alle mensen dorsten naar rust voor hun ziel. Dan zal de ene het in de discotheek zoeken, de ander op een houseparty en een derde in de sensatie van wat godsdienst. Maar er is maar ene bron die jouw het leven schenken kan en werkelijk je dorst kan lessen. Jezus is de bron van het leven. Ga dan toch, loop Hem aan als een waterstroom en Hij zal je verzadigen!http://www.eindeloosgelukkig.nl/

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl